نوازندگان مشهوری همچون روبن اشتاین،هوروویتس،یهودی منوهین ویا جان ویلیامز به خاطر اجراهای فوق العاده و تکنیک مثال زدنی در یاد همه ی علاقه مندان موسیقی میدرخشد...

اما سوالی ذهن مارا باید به خود مشغول سازد !!!

که همه آنچه سبب شده که این نام ها درخشان باشد صرفا (تمرین )به وسیله ساز است؟ تمرین حرفه ای چیست؟ چه بخش هایی دارد؟! در واقع تبصره و تکمله ی یک تمرین چیست که یک نوازنده معمولی را تبدیل به یک افسانه میکند؟!

در این قسمت از درک و دریافت ما در مورد بخشی مهم از (تمرین) حرفه ای صحبت میکنیم که نامش آماده سازی ذهن است که موجب افزایش راندمان یک (تمرین )حرفه ای میشود اما خود این مسله نیز یک مقوله چند بخشی قابل تامل و تعمق است آماده سازی ذهن شامل:

1.شنیدن ذهنی (Audiation) :به شکل ساده یعنی قبل از لمس ساز صدای مورد نظر را در ذهن ایجاد کنیم

2.تصور حرکتی(Mental Rehearsal): ساخت تصویر ذهنی از هر نوع حرکاتی که با آن به شکل واقعی درگیر هستیم اعم از:حرکت آرشه ،حرکت انگشتان،پوزیسیون ها و.....

3 .ایجاد تمرکز کافی: شاید کلیشه ای ترین بحث این قسمت به نظر برسد ولی در واقع تا زمانی که ذهن را از عوامل مزاحم بیرونی تخلیه نکنیم امکان تمرین با کیفیت فراهم نمیشود.در واقع شاید بهتر است از این بخش با اصلاح مراقبه به وسیله موسیقی یادکنیم. «فراموش نکنیم که تمرین در زمان طولانی بدون تمرکز کم بازده تر از تمرینی حتی با زمان کمتر ولی با تمرکز است.۱»

4 .تفکر تفسیری :یعنی به جمله فکر کنیم که چه شخصیتی دارد و چطور باید ادا شود در میان مباحث بالا آنچه مورد بحث ماست تصور حرکتی است اما تصور حرکتی یا به اصطلاح تصویر سازی حرکتی ذهنی به شکل حرفه ای و درست چگونه امکان پذیر است؟!

در قسمت بعد ی درک و دریافت ما سراغ یکی از مقالات مارتین لوتزه میرویم که در این مورد یکی از متخصصین دانشگاه گریفسوالد است که در آن ولادیمیر هورویتس را مورد بررسی قرار داده است اما من باب حسن ختام بحث شایسته است بحث را با این جمله کلیدی تمام کنیم

«اول در ذهن بنواز ،بعد روی ساز»

منتظر نظرات شما هستم :)

پ.ن1. مصطفی آخوندی مهارت در نوازندگی